Załupek jest to zablokowanie napletka w pozycji odciągniętej, prowadzoce do obrzęku i zaburzenia ukrwienia żołędzi i samego napletka. Sytuacji tej towarzyszy dyskomfot i ból. Większości przypadków ukrwienie tętnicze jest zachowane przez wiele godzin lub dni, ale może dojść również do martwicy i amputacji żołędzi.
Typowe sytuacje w których dochodzi do powstania załupka to:
1. Siłowe odciąganie wąskiego napletka u małego dziecka przez rodziców lub lekarza
2. Próby pielęgnacji napletka po oczyszczeniu stanu zapalnego lub odklejeniu napletka
3. Odciąganie napletka lub nawet samoistny wzwód po chirurgicznej plastyce napletka
4. Jako następstwo nabytej postępującej stulejki o typie BXO
Załupek nie ulegnie samoistnemu odprowadzeniu jest więc stanem pilnym. Zdecydowana większość przypadków, szczególnie trwających krótko, może być siłowo odprowadzona. Robi się to praktycznie bez znieczulenia lub w znieczuleniu maścią EMLA. W razie niepowodzenia należy załupek naciąć i odprowadzić w znieczuleniu ogólnym. Jest to stan upoważniający do bycia obsłużonym w ramach ostrego dyżuru.
Nieco inaczej wygląda sprawa w przypadku załupka w bezpośrednim przebiegu pooperacyjnym leczenia stulejki. Realnie możemy tutaj zakładać, że do załupka usposabia krótkość i niepodatny obrzęk obwodu napletka. Niekiedy wręcz zakładamy opatrunek w „załupkowym” położeniu, jeśli napletek jest krótki. Pomimo czasem spektakularnego obrzęku można taki załupek pozostawić, jeśli nie towarzyszy mu ból czy cechy niedokrwienia żołędzi. Większość samoistnie ustąpi na przestrzeni tygodni gojenia.
Wielu pacjentów, u których doszło do powstania załupka będzie później wymagało leczenia chirurgicznego stulejki. To wąskość napletka czyli stulejka usposabia do załupka.
