Wygląd i funkcja narządów moczowo-płciowych są odmienne w dzieciństwie i wieku dorosłym. Ulegają one znaczącej zmianie pod wpływ męskich hormonów płciowych, które pojawiają się we krwi w ogromnych ilościach w wieku dojrzewania. 

Dotyczy to w głównej mierze wyglądu napletka oraz zachowania jąder. U dużego odsetka dzieci napletki są wąskie kruche i przyklejone do żołędzi. Jądra właściwie nie powiększają się istotnie między okresem niemowlęcym a początkiem dojrzewania. U większości małych dzieci można zaobserwować żywy odruch z mięśni dźwigaczy jąder, który powoduje unoszenie jąder do kanałów pachwinowych w reakcji na zimno i niepokój.  Zjawisko to, określane mianem wędrujących jąder, jest fizjologiczne do początku okresu dojrzewania i nie wymaga leczenia chirurgicznego.

Na progu dojrzewania wypada się upewnić, że procesy te dobiegły do satysfakcjonującego końca. Nie musi to być wizyta lekarska, ale jeśli wcześniej były wątpliwości, a chłopiec nie komunikuje z rodzicami w pełni warto odwiedzić urologa.

Wiek dojrzewania niesie ze sobą też często nowe problemy urologiczne jak żylaki powrózka nasiennego, wodniaki jąder niekomunikujące, torbiel nasienną, stulejkę nabytą oraz subtelne problemy z napletkiem, jak krótkie wędzidełko i częściowe przewężenie napletka przeszkadzające tylko we wzwodzie. Wielu pacjentów w tym wieku skarży się tez na przejściowe bóle jąder związane z „rozbujaną” czynnością hormonalną. Zdarza się, że młody mężczyzna potrzebuje kilku normalnych męskich słów na temat higieny i fizjologii bo nikt mu podstawowych rzeczy nie przekazał. 

Wymieniam te wszystkie zagadnienia w podpunktach:

Autor artykułu

Marek Górniak

Urolog i chirurg dziecięcy, PWZ 9628667