Zdjęcie przedstawia całkowicie normalne prącie niemowlęcia. Napletek jest wąskawy, naskórek "kruchy", mający skłonność do pękania przy próbie odciągania.
 
Stulejka jest  to zwężenie napletka uniemożliwiające jego odprowadzenie u dorosłego. U dziecka jest to stan fizjologiczny. Z racji powszechnej nadgorliwości w odniesieniu do "zwężenia" lub przyklejenie napletka u dzieci poniżej załączam fragment z najnowszego 9 wydania Urologii Campella będącej "biblią" urologii dzicięcej:
  "W chwili urodzenia u większości noworodków istnieje fizjologiczna stulejka lub niemożność odciągnięcia napletka. Spowodowane jest to naturalnym zlepem między napletkiem a żołędzią. W miarę wzrostu prącia w ciągu pierwszych 3-4 lat życia pod napletkiem gromadzą się złuszczone nabłonki (mastka) oddzielając stopniowo żołądź od napletka. Powtarzające się wzwody prącia powodują, że napletek stopniowo oddziela się od żołędzi. W wieku 3 lat ok. 90% napletków daje się odprowadzić, kolejne 10% odkleja się w następnych latach życia."

Nie zaleca się wczesnego siłowego odprowadzania  - najczęściej prowadzi to  do ponownego sklejenia, a nawet zrostu z żołędzią oraz powstania blizny na szczycie wąskiego napletka. U 6 letnich chłopców z nawracającymi stanami zapalnymi żołędzi zaleca się stosowanie maści sterydowej (deksametazon) 3-4 razy dziennie  przez 6 tygodni. U 2/3 pacjentów prowadzi to do poszerzenia napletka i umożliwia jego pełne odprowadzenie. Miejscowe stosowanie sterydów jest skuteczne nawet w przypadku balanitis xerotica obliterans.  Chirurgiczne odprowadzenie napletka jest konieczne rzadko. Zabieg należy rozważyć u 7-8 letnich chłopców,  u których napletek jest nieodprowadzalny pomimo stosowania miejscowego maści sterydowych, występują nawracające stany zapalne lub wyraźne utrudnienie w oddawaniu moczu.

Na pewno należy napletek odkleić przed okresem dojrzewania kiedy chłopiec szuka informacji o tematyce seksualnej, nie zawsze rozmawia o wszystkim z rodzicami a przyklejony napletek może wyobrażać sobie jako istotny problem.

Na zdjęciu poniżej to samo prącie rok później - bez jakiegokolwik leczenia.

 
 Leczenie operacyjne stulejki
Zabieg operacyjny polega na odcięciu zwężonego pierścienia napletka i jego poszerzeniu. Trwa 15min, miejscowe znieczulenie działa około 8 godz. Leki przeciwbólowe - paracetamol - podajemy 1-2dni. Opatrunek utrzymujemy do 2 dni, potem wskazane jest moczenie prącia w rivanolu, przymoczki  lub nasiadówki w wywarze z kory dębu. Szwy rozpuszczalne wypadają do 6 tygodni. Niekiedy znaczny obrzęk napletka wchłania się długo  - nie ma to wpływu na ostateczny wynik zabiegu. Kontrola chirurgiczna wyznaczana jest zwykle w 14 dobie. 

Większość prawdziwych stulejek wieku dziecięcego ma cechy balanitis xerotica obliterans (zarostowego zalapenia napletka i żołędzi). Jest to w zasadzie dermatologiczne schorzenie o nie do końca jasnej etiologii. Większość przypadków reaguje dobrze na leczenie silną maścią sterydową. Co więcej, oszczędzające leczenie operacyjne napletka będącego w takim stanie zapalnym o znacznym zaawansowaniu może być nieskuteczne i skończyć się nawrotem. W takiej sytuacji należy ponowić terapię maścią sterydową. W literaturze anglosaskiej zaleca się w przypadku jednoznacznego balanitis xerotica obliterans obrzezanie.

Leczenie zabiegowe przyklejonego napletka

Jak zazaczyłem wykonuje się u chłopców po ukończeniu 6 roku życia. W znieczulniu miejscowym przy pomocy tępego nażelowanego narzędzia masuje się miejsce zlepu, który stopniowo ustępuje. Można czynność dokończyć po prostu pociągając żołądź i napletek uchwycone przez gaziki by zapobiec ich ślizganiu się. Czynność ta trwa 30-60 sekund.  Dolegliwości bólowe absolutnie nie zasługują na znieczulenie ogólne, starsi chłopcy potrafią tylko cicho zasyczeć przy tej czynności. U młodszych płacz jest  wyrazem głównie lęku. Lekarze wkonujący tą czynność w znieczuleniu ogólnym niepotrzebnie narażają dzieci na związane z tym ryzyko. Lekarze proponujący wykonanie tego u dzieci w wieku przeszkolnym w znieczuleniu ogólnym........

Leczenie zabiegowe stanu zapalnego żołędzi w przypadku przyklejonego napletka

U chłopców w pierwszych latach życia pod przyklejonym napletkiem gromadzą się złuszczone naskórki w formi białej pasty - mastki. Prześwieca ona czasem przez skórę okolicy rowka zażołędnego i bywa określana przez rodziców jako "perełka", "kaszaczek". Taki stan zapalny objawia się swędzeniem żołędzi, obrzękiem i zaczerwienieniem napletka oraz najczęściej pozornym częstomoczem. Mały chłopiec nie do końca odróżnia czucie parcia od swędzenia i usiłuje oddawać mocz, choć robił to skutecznie przed chwilą. Zwykle po 2-3 dniach ropa spod napletka znajduje sobie ujście częściowo odklejając napletek i proces ulega wyciszeniu. Jedynym leczenie jest tutaj stosowanie ciągłe przymoczek z rivanolu.

Niekiedy zlep jest tak rozległy lub mocny, że treść ropna nie potrafi się wydostać. Po 3 dniach obrzęk jest bardzo duży, a czasem dołącza się gorączka. Te sytuacje wymagają pomocy chirurgicznej. Polega ona na wprowadzeniu pod napletek tępego narzędzia (krzywika) lub igły zakończonej kulką i wytworzeniu przy ich pomocy drogi ujścia dla ropy. Jeśli napletek jest wystarczająco szeroki (rzadko) można go odprowadzić w całości. W kolejnych dniach stosuje się równiez przymoczki z rivanolu.

W praktyce spotykam ogromne ilości dzieci, które poddano czynnościom nieprzemyślanym, szkodliwym i sprzecznym ze zdrowym rozsądkiem, medycznym doświadczeniem i sztuką. Proszę zawsze pytać lekarza czemu ma służyć odklejenie napletka, co się stanie jeśli się tego nie zrobi albo zrobi się to za parę lat. Prosze pytać jakim zagrożeniem jest stan zapalny pod napletkiem i słuchać krytycznie tłumaczeń. Proszę pytać co będzie potem, jak ma wyglądać pielęgnacja i czy zalecenia doktora są realistyczne i wykonalne.

 Zainteresowanych odsyłam do bardzo ciekawego wykładu dr Gastoła z Centrum Zdrowia Dziecka dostępnego poniżej lub na stronie Medycyny Pratycznej

Dim lights Download Embed Embed this video on your site